Kimono za poneti u galeriji Singidunum

Kultura 11. apr. 202109:40
Podeli:
Izvor: Promo

Izložba Katarine Ljubinković Zorkić “Kimono za poneti” otvorena je u galeriji Singidunum.

Kimono je tradicionalni japanski odevni predmet, u 5. veku preuzet iz kineske kulture odevanja.

Kinezi retko koriste kimono u današnje vreme, dok se u Japanu zadržala tradicija nošenja kimona u nekim prilikama, naročito u vreme venčanaja-mlada nosi svečani i specijalno izradjen kimono za tu priliku.

Kod ceremonije pijenja čaja, komono je neizostavni deo odežde, a nose ga u tim prilikama i muškarci i žene.

„Muškarci tradicionalno nose kimono tamnih boja, uglavnom crni, a žene puštaju mašti na volju i nose najrazličitije varijante kimona, kako u boji, tako i po specifičnom obliku. Devojke nose kimono sa dugim rukavima, gotovo do zemlje, dok udate i starije žene nose kimono kakav žele, ali retko su zastupljeni sasvim dugi rukavi“, navodi se u najavi izložbe.

Ono što je karakteristično za kimono u današnje vreme, odnosi se uglavnom na dezen i boju kimona, kao i na materijal od kog je napravljen.

Što je živopisnije oslikan, kimono se smatra raskošnijim i vrednijim, mada se veoma ceni kimono sa tradiciolnim islikavanjem, što podrazumeva motive koji su bili aktuelni pre vise vekova.

U današnje vreme, kimono je najčešće odežda gejši, ali žene iz svih društvenih slojeva rado nose kimono, kako zbog udobnosti, tako i zbog svedenosti novih i modernih kimona.

Slikarka Katarina Ljubinković Zorkić završila je Školu za industrijsko oblikovanje, odsek grafike, u Beogradu 1975. godine i School Of Classical Chinese Painting u Bangkoku, 1988. godine, u klasi profesora Lim Iao (Lim Eow).

Osim slikarstva, bavi se ilustracijom i likovnom opremom knjiga, časopisa, kataloga, plakata.

Samostalno izlagala 20 puta u zemlji i inostranstvu i učestvovala na preko 300 grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu.

Dobitnik je 3 puta godišnje nagrade za slikarstvo ULUPUDS-a (1993, 1995. i 2000), nagrade za slikarstvo Filip Moris 2004. kao i 15 otkupnih nagrada.

Osnivač i edukator prve likovne radionice za rad sa decom sa posebnim potrebama 2000.godine.

Član je ULUPUDS-a od 1977, a 2000.godine stekla status istaknutog umetnika.

Slike joj se nalaze u mnogim javnim i privatnim kolekcijama (Narodni muzej, Beograd, Narodna biblioteka, Beograd, Ministarstvo kulture Srbije, Vlada Republike Srbije, Kulturni centar Varvarin, kolekcija akvarela, Dom omladine Kragujevac, Kolekcija Umetničke kolonije Ečka, Zrenjanin, Biblioteka Glovinski-Muzej ilustracija, Varšava, Poljska

Živi i radi kao samostalni umetnik u Beogradu.

Komentari

Vaš komentar